Kastelenloop bis

Aangezien de prikkel aanwezig was, na de zeer leuke gezamelijke wedstrijden met Sonja, mijn eigen vorm eens getest. De laatste 4 jaar is het parcours hier gewijzigd naar een juiste 10km afstand (vroeger 9.5km) dus ideaal om een correct inzicht te krijgen.
Onverwachts warm weertje en niet te veel wind, enkel 1 nadeeltje, na mn eerste nachtshift en dan nog om 8u45 gewekt in volle slaap door een overijverige onaangekondigde leverancier van een hoop lavastenen incluis schanskorf. Toch even fietspad moeten vrijmaken om dan terug bed in te duiken, dit terzijde.
Aan de start nog zoen aan t'vrouwke en beetje vanvoor gaan staan (toen ik enkele concurrentes van Sonja dichter zag staan besefte ik dus wat ze zelf hieronder al opperde, te ver achteraan)
Niet te vlug starten om al na enkele kms velen op te rapen en mijn plaats in te nemen en tempo zeker niet te laten zakken was de gelukte doelstelling. Niet al te soepele benen, op karakter dan maar.
Tijdens de wedstrijd veel aan Sonja gedacht (warmte) en onderweg ook even aan mn overleden kat Micky die ik daar ooit een mooie rustplaats gegeven heb aangezien ik hier jaarlijks voorbij loop in deze wedstrijd :-) RIP.
Naar het einde van de wedstrijd een gerust gevoel van mijn 29° totaalplaats te kunnen vasthouden. Doel onder 40 min lukte met 38'55" (zelf geen 39 hihi), top 5 van de masters +40.
Voor Sonja vreesde ik wel, na mn finish haar tegemoet gelopen en onverhoopt kwam ze al vlug met de gekende dames aangelopen, een mooie spurt zelfs en 47'13" jawadde, een jaar cross heeft haar sterker gemaakt plus de regelmaat van het trainen. Ze kan dus ook zonder mij een perfecte koers lopen, al wil dat niet zeggen dat ik ze niet meer vergezel, te beginnen volgende week, 10 mijl Wachtebeke als training..... Antwerp 10 miles... onze koers komt dichterbij. Enkel haar billeke elke dag insmeren.... no problem for me !

05 04 2014 Kastelenloop Zandhoven

PDF-file totaal  klassement

Vandaag hebben we elk onze eigen koers gelopen.
De start verliep voor mij niet zo vlot, ik stond wat te ver achteraan tussen de massa en  pas na ongeveer een kilometer kon ik mijn eigen tempo beginnen lopen.  Het ging redelijk vlot ondanks de warmte wat helemaal niet m'n ding is. En het was ook wel een beetje wennen om terug alleen te lopen zonder m'n ventje.  Sinds de 10 mijl van Wommelgem heb ik  pijn in mijn bil dus voorzichtig lopen was de boodschap .  Maar het zal de adrenaline zijn zeker.... heb er tijdens de koers heel de tijd niets van gevoeld.  Uiteindelijk ben ik heel blij met m'n eindtijd, aangezien dit op één na mijn beste 10 km is én het deze keer helemaal alleen heb gedaan.  De laatste 200 m nog een spurtje met Jeanneke op het atletiekveld, helaas op 1 sec na haar geëindigd maar wel met een goed en tevreden gevoel .. en nu maar hopen dat m'n bilpijn niet erger wordt naarmate we de 10 miles van Antwerp naderen.

Lees ook reactie Luc

23 03 2014: 10 mijl Wommelgem

in volle actie om concurrentie te verslaan

Podium 3° dame +40

             

  PDF-file uitslagen klassement

Vandaag zijn we de 10 mijl van Wommelgem samen gaan lopen.  De bedoeling was om dit als training op te nemen als voorbereiding op de 10 Miles van Antwerpen. Door deze ingesteldheid  had ik weinig of geen zenuwen wat achteraf gebleken alleen maar in mijn voordeel is uitgedraaid.
Het weer zat goed mee: bewolkt, 8°C  en weinig wind.  Het was moeilijk om te beslissen wat we zouden aandoen: t-shirt met korte of lange mouwen, petje, handschoenen???  Tijdens de opwarming begon het een beetje te druppelen en voelde het ook fris aan... ik vreesde dat ik kou zou hebben met m'n shortje en t-shirt maar toen we aan de start stonden kwam het zonnetje er plots door en voelde het ineens veel warmer aan, ideaal om te starten.
Zoals gepland zijn we kalm gestart, Luc had er een shift van 7 vroegen opzitten en is dus heel de tijd bij me gebleven en moest me zo nodig 'temperen' als ik te hard zou lopen.  Het was immers een 'training'.
Het parcours was heel leuk, 4 toertjes van 4 km langsheen de velden en het fort van Wommelgem. De eerste twee toertjes verliepen heel vlot, op een goed maar zeker geen afgejaagd tempo.   We werden constant ingehaald door de 4- of 8 km- lopers maar daar mocht ik dus geen rekening mee houden aangezien wij nog dubbel zo lang moesten lopen.  Na de 8 km werd dan ook ineens duidelijk wie er overbleef voor de 16 km. Het bleek dat we op kop liepen van een groepje van 8 lopers waarbij twee dames (concurrentie dus).  Ik vond dat eigenlijk niet zo leuk en voelde me er wel een beetje door opgejaagd en vroeg me heel de tijd af wanneer ze ons zouden voorbij steken... waarschijnlijk de laatste km dacht ik....grrrr
In de verte zagen we nog een andere vrouw lopen en naarmate we de kilometers aftelden kwamen we steeds dichter in haar buurt.  Pas in de laatste halve toer hebben we haar kunnen inhalen. Op dat moment begon Luc het tempo kalmpjes op te drijven en dat vond ik goed want ik wou niet afgeven voor die twee dames in ons groepje. De drie laatste kilometers waren zwaar, en echt doorbijten en deels op karakter ... en m'n schatje heeft dat dan ook slim aangepakt door me moed in te spreken: "komaan, het zijn de laatste drie kilometers, alles geven zoals je dat doet op de cross"!!  Hij begon meer en meer voor me te lopen en ik moest volgen en verdorie de rest bleef ook volgen!
De laatste km is één van de twee vrouwen afgehaakt maar de andere dame bleef ons op de hielen zitten dus ik moest wel spurten om de eindmeet te halen.... resultaat: een knappe tijd van 1 u 16'07'', mijn persoonlijk record verbeterd met 2 min 50 sec :-))) en super blij met m'n podiumplaats 3° dame masters (+40).
.... en zeggen dat we het als training ging opnemen :-)