08 01 23 Corrida Nieuwkerken 10km

2023....Ik ga ondertussen mijn 38é loopjaar in waar ik toch trots op ben dat ik er nog steeds bij ben ondanks alles.

Bijna 2 maanden zonder wedstrijden, zware verkoudheden beide en weinig trainingskilometers, toch namen we de draad terug op. Sonja met allerhande kwaaltjes waarvan nu ook de rug, besliste toch om de 5km mee te lopen. Ik de 10km met een klein hartje.

Sonja kwam na een rustige start snel in haar tempo, na een halve toer (van de 2) zei ze dat ze dorst had, ik ons drinkbusje gaan halen om haar te voorzien tijdens de eerste doortocht.

Aan haar ademhaling wist ik dat ze toch redelijk doorliep, en mindere vorm waarschijnlijk.

Toch verschoot ik dat ik haar eindtijd zag, die was best pittig en niet verwacht. Door het snellere lopen wordt haar rug blijkbaar minder belast door de zwevende fases ook al had ze dit geen 10km kunnen volhouden zei ze..... dat zou pas straf zijn.

Daarna was het aan mijnen toer (allee 4 toeren). vanachter starten want het had toch geen zin om te vlug te starten, met deze vorm, en na de weinige kms. Plus dat ik iets te zwaar weeg, gevolg van dat ik al 4 jaar geen shiften meer doe, plus bureauwerk en het bourgondische leventje incluis vakanties. De kwaaltjes waardoor ik gewoonweg niet veel kms kan trainen doen er ook geen goed aan. Met pijn lopen is daarenboven niet motiverend.

Al vlug liep ik in een mooi groepje waar ze me gretig de kop lieten doen, toch zette ik een stapje opzij bij het keerpunt met wind op kop, paar lachjes van de medelopers maar een paar snapten het en deden wisselend mee de kop. Zo bleef dit 3 rondjes doorgaan. De laatste ronde echter gebeurde hetgeen ik ook verwachtte. Het tekort aan training deed me vertragen en heel de boel van het groepje stak me voorbij, ik kon ermee leven

PS: volgende keer hang ik mijn rugnummer hoger om mijn pens te verbergen :-), mijn oude kine die ik vorige week tegenkwam had me er al op gewezen, "amai Luc laatst dat ik je zag lopen beetje bijgekomen?" Ik werk er vanaf nu aan nem :-)

Foto's: Marc Van Hove waarvoor dank

Uitslag

12 11 22 Cross Deurne

En het bleef lente, 15°C voor de start, lekker chillen en loslopen, voorlopig mijn 5e cross achter elkaar. 

Gilles en Stephen ook weer van de partij, zeer benieuwd wat het ging worden bij mij na een kuur medicatie tegen de ontstekingen waar ik al een tijd mee opgezadeld zit.

Gilles had in zijn wedstrijd al wat weerstand getoond door een voorganger in te halen na raad van zijne pa, bedoeling was wel dat hij bleef doorlopen en niet doodleuk naar zijn concurrent omkeek toen hij er voorbij was :-) grappig maar hij doet het graag.

Hier op de cross van onze vrienden van de AA (Antwerp Athletics) was ik vorige editie niet van de partij maar ik vond het een leuk parcours tijdens het loslopen op deze tweede editie.

Goed gevoel na de start en de inloopstrook op het grasveld doken we de paden van het bos in. Stephen bleef achter mij. Ik zat in een goed tempo en bleef dit aanhouden, geen pijn nergens maakt een wereld van verschil. Na de eerste van 4 ronden had ik een kleine voorspong op hem.

Ik kreeg echter geen terugval zoals vorige weken en de voorsprong groeide gestaag ook op Guy een andere concurrent van de laatste weken.

Ik dacht dat bij hen de veer gebroken was, toen ik na de aankomst hun achterstand bekeek maar vooral mijn km-tijden wist ik dat zij op hun waarden gelopen hadden maar ik een superdag had met 4min 04'/km als gemiddelde.

Nu rustigere weken, druk op werk en daarna vakantie in de Caraïben. De vorm die ik nu heb zal dan wel ginds blijven wschl :-)

Vorige week dacht ik dat ik enkel nog kon dromen om mijn zoon te verslagen, nu onverwachts gelukt ook al heeft hij ook weer goed gelopen in zijn categorie.

 

05 11 22 Cross Zandhoven

De vierde cross op rij alvorens, na de vijfde in Deurne aanstaande zaterdag, er een relatieve  trainingsperiode aan komt inclusief vakantie Mexico.

Kleinzoon Gilles blijft het mooi volhouden zodat alweer 3 generaties aan de start stonden, ik samen lopen met Stephen alweer die goed bezig is. Hij nam de leiding voor mij om daarna paar ronden in mijn zog te blijven, ik kon niet sneller, Stephen hoopte dat het niet sneller ging want hij zat toen op zijn tandvlees :-)

Toen we de laatste ronde ingingen nam hij de kop over, het beste was er af voor mij, pijntjes her en der hielpen niet echt. een weekje ontstekingsremmers is de volgende stap om te proberen in Deurne eens pijnvrij te lopen, Hij liep tot bijna 20 sec uit aan de finish.

 Of ik hem ooit nog eens kan verslaan.... dreaming maar zeg nooit nooit.

Foto's: Danny Van Den Haute waarvoor dank

Uitslag