23 09 23 Grote prijs Tom Van Hooste 11,3km

 Nadat ik 6 weken rust heb genomen na de PRP behandeling (die niet veel resultaat heeft opgeleverd) heb ik me voorgenomen om bezig te blijven. Voor en na de lopen veel ijs leggen verzacht de pijn.

Na 3 weken lichte trainingen kreeg ik terug de kriebels om een wedstrijd te lopen, ik kan het niet laten. De Grote prijs van Tom Van Hooste was de ideale test om eens te zien hoe slecht mijn vorm was, want dat wist ik al zeker.

Thuis dus eerst ijs leggen op beide knieën. Sonja begint deze week terug met lopen na een denervatie van van haar pijnlijke rugzenuw, ze was er dus niet bij. 4 rondjes stond me te wachten, gezellige startgroep van de 5,6km samen met de 11,3km. 

Na de start zag ik al vlug dat ik op 4'15/km liep, te vlug dus met deze vorm, na 1 toer kreeg ik het dus logisch even moeilijk, even met de neus op de feiten gedrukt. Met mijn ervaring weet ik dus dat ik even moet ontspannen lopen, de 3é en 4é ronde herpakte ik me en had dus voldoening aan de aankomst. Kniepijn daar zwijg ik voortaan over. Live with it, nu ga ik me aan de korte 6km crossen wagen, zien wat dat zegt. 

03 07 23 Watervliet Lauwerijnloop 12,6km

Jaarlijkse zomerse traditie in ons weekje thuisverlof, op een maandagavond lopen in Watervliet. Enorm veel wind in de polder met nu aangename temperatuur tegenover vorig jaar. Dit zou voorlopig mijn laatste wapenfeit zijn aangezien ik mijn knieën later op de week ging laten behandelen met een PRP behandeling waar ik nog op terug kom in dit verslagje. Sonja had ik ook overhaald om de 12,6km mee te doen aangezien ze deze week op training goed bezig was.

Nog even genieten van deze koers wetende dat we meer tegenwind dan meewind gingen hebben, zeker met de meewind in de start zou het gevaarlijk zijn om te hard van stapel te lopen, Sonja ondervond dat na 2 km dat ze gas moest terugnemen ook al had ik haar gewaarschuwd :-). Na 2 ronden had ik er velen van de 8,4km ingehaald, Toch wou nr 244 me terug inhalen voor zijn finish, ik keek even opzij toen ik mijn derde ronde aanvatte :-)

De laatste ronde was het pas echt alleen lopen, in de verte een jonge kerel die ook tegen de wind aan het vechten was liep niet echt uit maar ik kwam er ook niet dichter op. Dit zou mijn plaats worden want achter mij ook niets te bespeuren. Trager dan vorig jaar dankzij de knieën. (derde +50)

Nu was het wachten op Sonja, ik was een beetje ongerust of ze was blijven lopen met haar kwaaltjes. Toch zag ik ze in de verte komen aanlopen met haar klassieke fris uitziende loopstijl. Met een tempo van meer dan 11km/u mocht ze zeer tevreden zijn. Juist naast het podium bij de dames maar wel eerste +50 dame

PRP-behandeling verklaard:

Er wordt dus een gewone bloedafname gedaan, via de centrifuge wordt het plasma gescheiden (lichte kleur) en dit wordt terug ingespoten in de kniepees die voor chronisch ongemak (ontsteking) zorgt. 

Blijkbaar wordt je lichaam het gewoon als je een chronische ontsteking hebt en bekijkt het dit niet meer als mankement. Met de injecties (redelijk pijnlijk) gaat men de ontsteking stimuleren waardoor het lichaam (hopelijk) terug gaat reageren en de genezing zich inzet. na de injecties ben ik wel even terug moeten gaan liggen op de grond toen ik zwarte plekken zag aan de bureau van de dr. Naar het schijnt komt dit zeer veel voor na zulke injecties.

1 week rust, 1 week lichte oefeningen en daarna hopelijk lichtjes fietsen en lopen. Indien na 6 weken geen verbetering. Tweede sessie. Hopelijk blijf ik daarvan gespaard.

 Uitslag

27 05 23 Verrebroek loopt...14km

 Deze dus onverwachts nog toegevoegd met dit prachtige weer, wel nog met de 10 mijl in de benen van vorige week. Wel een vlak en snel parcours met zeer lange eentonige stukken. Paar jaar geleden met veel frisser weer stond ik hier nog op het podium.

Weer proberen te starten op het beoogde tempo, na 4km echter voelde je met de meewind pas de echte warmte op het kopke. Beter mijn petje opgezet. Voor de start had ik Koen Steeman al ontmoet, alweer een vroegere concurrent van mij die nog steeds snel loopt. Hem zou ik uiteraard laten gaan.

Ik voelde de Oostmalse 10 mijl beentjes nog van vorige week. Nu 2 toertjes, de laatste was proberen ontspannen los te lopen wat niet echt lukte. Met een tempo van 4'30" moest ik echt wel tevreden zijn, nu gaat de wedstrijdriem er even af. Of we in Agadir aan de zee op vakantie gaan lopen zien we nog wel, :-) tuurlijk lopen we daar, terug voorzichtig met Sonja die de draad probeert op te pikken.

Van foto's van deze wedstrijd helaas nog nergens een spoor te vinden. 11° van 80 aankomsten