05 06 2016 Duorun Schelle

Al lang op voorhand ingeschreven, doch beide niet echt gemotiveerd aan de start wegens wedstrijdgebrek en weekje vakantie met weinig training aldaar. Gelukkig hadden we de laatste week toch nog een paar intervaltrainingen ingelast ieder op zijn tempo.

 

 

De dag zelf warm en mooi weer met weinig wind, ikzelf had mijn voorzorgen al genomen door een hooikoortspilletje te nemen, mijn jaarlijks probleem rond deze tijd. Voor deze wedstrijd waren we nog langs een goede vriendin gereden die in het uza ligt met longkankerdiagnose, even oud als wij ongeveer, relativeren doe je zo vanzelf wel. Aangekomen in Schelle park verplichtten we ons toch om al een paar kms te gaan loslopen, warm dus zoals ze voorspeld hadden.

 

Eerst warm daarna onweer, laat die omslag nu juist op onze aflossing zijn !!!

 

Sonja, goed losgelopen mocht direct daarna al starten met de ongeveer 130 dames, rustige start was heilig. Zoals altijd begaf ik me naar de Scheldedijk om bij haar doorkomst onze positie te melden, 21° bij het inslaan naar het toertje rond de abdij, aan dezelfde plaats maar nu richting windmolens liep Sonja al 13°, sterk dus bij zulk weer.

 

 

Zodoende liep ik naar de volgende doorkomst, na 8 deelnames ken je de binnenwegen, positie 11, ze bleef dus oprukken terwijl lichte wolkjes de zon deden verdwijnen. Haar laatste km liep ik een deel mee, weliswaar op afstand, en haalde ze er nog eentje in. Tijd om me naar de aflosplaats te begeven, Sonja werd nog luid aangemoedigd door vele sups en mannen die stonden te wachten op hun looppartner.

 

Met een 10° plaats lostte ze me af, ik had geen flauw benul voor welke plaats ik ging strijden, even goed doen zou moeilijk worden. Ondertussen vielen de eerste dikke regendruppels naar beneden terwijl ik het nummer aandeed. Verfrissing... leuk dacht ik toen nog. Aan de abdij was het echter een stortvloed, ik had wel al 3 jongere lopers kunnen inhalen en dat gaf me vleugels. Bij het wegdraaien van de dijk kwamen er ook hagelbollekes aan te pas, voor het keerpunt had ik nog iemand kunnen inhalen en had ik al terug iemand in het vizier. Erop en erover deed ons op een vijfde plaats belanden.

 

 

 In het smalle wegje door de wei barstte het onweer pas echt los, hagelbollen waren het geworden die op mn kaal kopke neerkwamen wat niet echt deugd deed. Apocalyptische toestand, ik dacht zelfs even door de donder (en bijkomende bliksem) dat dit mn allerlaatste wedstrijd zou kunnen zijn :-)

 

Aanmoedigingen waren enkel nog van Sonja en pa die zeiknat onder een boom stonden in de wijk waar de ambiance 18 minuten eerder volle bak was.Sonja had een supertijd met dit weer waar ze normaal niet goed tegen kan en ik was tevreden met dit letterlijk stormloopje.

Ondertussen hebben we al vernomen dat de organisatie volop voor de 10 jarige jubileumeditie gaat ondanks de tegenslag met het weer (verteer/aantal deelnemers enz..) Wij zullen er bij zijn !

 

 

 

Uitslag

 

 

 

 

23 04 2016 Dijkrun Niel 13.5 km

Al lang aangestipt deze wedstrijd op mijn verjaardag na mn hazerij voor Sonja vorige week in Antwerpen, voor eigen rekening lopen dus, Sonja ging zien of ze haar supertijd verteerd had. 13.5km en 3 ronden op het vernieuwde parcours in Niel waar geen dijk meer te bespeuren is. Toch wel mooi parcours langs de spoorweg,de kleiputten en het hinterland van Niel. Strakke wind en fris, maar veel beschutting door de bomen.

Blijkbaar waren er niet zo veel lopers dan de vorige jaren, de datum van de 10 miles Antwerpen, de week ervoor speelden de organisatoren parten waarschijnlijk. Met een 60-tal vertrokken we, desondanks sterk deelnemersveld met oa Erik Caluwaerts, Karim Fares en Emmanuel Loverie, weliswaar niet strijdend in mijn categorie (+45). Het zou dus uitkijken worden naar mijn directe concurrentie.

In een groepje van 4 streedt ik de eerste kms om de 5° plaats, één van deze had al gepolst aan mij of ik  veteraan was, ik wist dus waaraan en waaraf. 2 van ons groepje moesten lossen na 1 ronde door mijn koptempo, de superbenen aan 90% waar ik al blij mee was. Juist de medeveteraan volgde met zwaardere ademhaling dan de mijne, een goed teken. Ondertussen kregen we de 4° koploper in ons vizier, hierdoor bleef mijn tempo strak waardoor ik plots alleen liep op de 5° plaats.

 De laatste ronde langs het lang stuk aan de spoorweg beende ik hem bij, de 4° plaats was in bereik. Nog fris genoeg om mijn aanvalsplan te bedenken, een lange spurt van 1 km voor de finish zou het moeten doen ipv korte spurt waar ik helemaal niet goed in ben. Het lukte, ik eindigde 4° achter voorgenoemde 3 toppers. Ik wist dat ik de oudste was van de 4 en zodoende op het hoogste schavotje mocht plaatsnemen bij de +45.

Sonja was blijkbaar toch nog te vlug gestart met geen gerecupereerde beentjes van vorige week, gevolg, hele wedstrijd afzien, gelukkig laatste ronde gesteund door jeugdvriendin en ook loopster (duorun 2015 eerste plaats) Karen Van Herck als meelopende supporter. Een te verwaarlozen tijd voor Sonja maar toch nog als 3° veterane dame op het podium.

3°master dames

Overwinning masters +45

Op mijn 49°verjaardag een overwinning bij de +45 leuk, wetende dat mijn doktersonderzoek op werk deze week uitwees dat ik volgens de metingen de body heb van een gemiddelde 34-jarige man haha fun en een korreltje zout.

17 04 2016 ANTWERP 10 MILES

Ten eerste RIP Kevin A, medeleven aan familie en vrienden !

De 7° deelname van Sonja, voor mij m'n 17° of zoiets aan de wedstrijd waar we veel belang aan hechten wegens elkaar hier leren kennen in 2009. Waar moet ik beginnen.... de laatste 2 jaar was Sonja een beetje op de sukkel met haar knie, voluit trainen ging niet steeds maar we deden regelmatig onze wedstrijdjes, dit mocht trouwens volgens doktersadvies. Zodoende stond haar algemeen 10 miles record op 1u16'07" (2014 in Wommelgem) en haar (zwaar)parcoursrecord van de Antwerp 10 miles op 1u17'45" eveneens in 2014.

Vanaf januari begon haar voorbereiding met de trainingsopbouw ondanks de lichtzeurende knie. Toch lukten de trainingen en hoorde ik haar minder en minder klagen over de knie achteraf. Het was echter af te wachten wat dat ging worden na een wedstrijd, ook dit bleek mee te vallen na de natuurloop in Lier. Ook Wommelgem 10 miles met al een mooie 1u17'44" en nogmaals een loop in Lier met een sterke 46'22" op 10 km werden wonderwel goed verteerd. Olmen, Lovendegem en tenslotte een trainings-10 mijl in Wachtebeke sloten de aanloop af en de rustweek (4 korte trainingen) werd ingezet voor Antwerpen. De weersvoorspellingen leken ons goedgezind, een frisse 10°C, zuurstof zoals Sonja het graag heeft.

De laatste dagen zei ik nog dat ik ze nog nooit zo scherp heb zien staan als nu, de weegschaal gaf me steeds gelijk :-) In ons binnenste hoopten we dat een tijd van 1u17'.. mogelijk zou zijn maar dat kun je nooit juist voorspellen....
Dit jaar waren we iets vroeger naar de start gegaan waardoor we iets meer vooraan stonden, een 20 minuutjes op de grond gezeten, tussen de benenmassa ruikend naar massageolie.
Aftellen was begonnen, laatste kus en moed inspreken en we waren vertrokken, na 4 min ongeveer schakelde ik mijn chrono in onder de startboog. Bedoeling was tot voorbij de Kennedytunnel zeker niet in het rood te gaan, de tussentijden gaven aan dat we perfect gestart waren. Twee megaboxen aan de ingang van de tunnel werden door de DJ ten volle benut, wat een sfeer, dit is ook de Antwerp 10 miles, Sonja moest zelfs beetje ingetoomd worden in de afdaling. Bij de beklimming aan de uitgang vreesde ik even dat ze een dipje kreeg hierdoor, het tempo stokte 200m maar met het zicht op het justitiepaleis en de frisse tegenwind kwamen we terug in een vlot tempo. Blijven hopen dus op die 1u17'. Het kleine tunneltje was geen probleem en we konden op naar de kaaien. Vorig jaar kreeg Sonja hier een serieuze dip, toen ik aan het begin de tussentijd checkte begon ik te rekenen...mm goed op schema, nogmaals rekenen...
Het halfwegcheckpoint gaf me de bevestiging, ze was zeer goed bezig en de dip bleef weg.

Voor we het wisten, door de mensenmassa en het vlotte tempo, sloegen we het lastige stuk in van de sintkatelijnevest, tramsporen, kasseien.... het bleef fantastisch gaan. Elke km besefte ik dat ze bangelijk bezig was, "dit tempo volhouden en je loopt een fantastische heel heel goede tijd"(stuk of zes keer herhaald). Alle trainingen, opofferingen en zomeer werden eindelijk beloond, wat een zalig euforisch gevoel, en Sonja bleef het tempo hoog houden. Km 13 op een uurtje en we doken de konijnepijp in, Sonja had hier naar uitgegekeken zei ze achteraf om zich in de afdaling te laten gaan. De eventuele dip in de beklimming zou ze erbij nemen. Maaaaar ook die kwam er niet, djeezes wat een wedstrijd van m'n vrouwke, 500m, ik heb elke 20 m denk ik haar tussentijden gemeld. Dit moest ze nu volhouden tot aan de finish, 1u17 no way, zelfs 1u16 no way. Op 300m gaf ze even teken van twijfel (vieze blik?) maar ik bleef ze vooruit stuwen, het zou toch niet waar zijn zeker om binnen 1u15' te finishen, meer dan 3 minuten sneller dan vorig jaar???? 

O N G E L O F E L I J K .... 1 u 14" 50" SUPERTIJD !!!

De vorm, je krijgt hem niet op bestelling, kwetsuren moeten wegblijven en je moet er toch wel wat voor doen. Menig loper zal dit beamen. Deze 10 mijltijd  van Sonja zal ons ons leven lang bijblijven.
2706° van 20990 finishers !

23 april 2017  volgende Antwerp 10 miles op mijn verjaardag dat ik 50 word. We zullen er samen staan. Haar recordtijd van dit jaar verbeteren zal niet zo simpel meer zijn maar hij staat er toch maar eventjes YES !!!