06 05 2017 Bornem 10 mijl (Impalarun)

Na een zwaar weekje alweer kreeg ik het in m'n hoofd om voor onze Kreta-reis nog vlug deze loop mee te pakken. Sonja wegens tandartsbezoek en koffers pakken bleef thuis. Na 7 nachtjes had ik ook een verjaardagsdrink 50 jaar gepland dus nog een half nachtje xtra en voor 1 maal ettelijke Hoegaerden achter de kiezen. Moet eens kunnen.

De impala-run dus, een  impala is een antilope die (bij gevaar) zeer snel kunnen lopen en vertoeven in bosrijke omgevingen....ik had het kunnen weten, een zwaar bosrijk 10 mijlparcours maar geen gevaar dus niet zo snel :-)

Prachtig toch !!!

Voor 1 maal met horloge lopen om een idee te hebben onderweg, 1u04 zou mooi zijn 4min/km.
Tot halfweg zat ik voor op schema maar de warmte, parcours en zoveel meer deden me beseffen om gas terug te nemen noodgedwongen.

 Op 10 km kwam ik nog goed door op 39 min..... kwestie van ontspannen te lopen maar moeilijk met zware hobbelende ondergrond in de mooie bossen van Bornem en omgeving. De zeldzame keren op asfalt... daar was het dan weer extra puffen in de zon, en veel dorst of was het nadorst?

Tegen het einde aan kwam er in de achtervolging eentje langzaam dichter, het bleek ook een +50
-iger, dat mocht en wou ik niet laten gebeuren, meer op karakter dan souplesse bleef ik de ene na de andere bosstrook afhaspelen, wat een lijdensweg. Dit was toch wel een koersje afzien wat in feite niet zo leuk is op de moment zelf.

 

De finish was een verlossing en vooral kunnen standhouden in een onverwachtse 1u05'11" bijna toch die 1u04 waar ik op hoopte. De vorm is er zeker weten, maar als je fris bent is dat des te leuker.

Na de aankomst direct de uitslag beschikbaar aan de muur..... 7° totaal van 210 en eerste +50 alweer onverhoopt. Concurrenten voor mij 21, 39, 43, 33, 29 en 28 jaar... leuk.
De pastaparty en een donker Bornembiertje op aanraden van ex-clublid Walter De Ceuster ook aanwezig, was welgekomen, het hielp om te bekomen van deze zware wedstrijd maar ooh zo mooi en goed georganiseerd. Ook Patrick Verbist nog eens tegengekomen om snelle verhalen van vroeger op te halen.
Nu op naar Kreta, chillen, smullen (gezonde Griekse kost), eindelijk eens terug dringend zwemmen (triathlons in aantocht), een kloofje wandelen, beetje lopen jawel en zoveel meer. Het zal deugd doen met dank aan vrouwtje Sonja.

Uitslag

01 05 2017 Corrida Nieuwkerken 10 km

Deze week was voor Sonja vooral losjes lopen na haar sterke Antwerp 10 miles. Ikzelf wou wat bijtrainen in de luwte na verschillende wekelijkse wedstrijden (was steeds recuperen). 1 mei viel nu op maandag, dwz na mijn derde nachtshift, weer eens iets anders maar ik had een zeer goed gevoel tijdens het loslopen ondanks weinig slaap.

Direct een snelle berekende start genomen en Sonja ging mee in het zog van Sara Wuytack, iets te snel voor haar normaal.

Na 1 ronde kwam ik in een groepje door met o.a. Herman Dhondt en paar jonge snaken. Bij het ingaan van de tweede ronde zag ik Sonja nog juist in een glimp nog steeds achter Sara lopen richting eerste doortocht.

Door het afwisselend kopwerk van Herman en mezelf gingen we met 2 de laatste kms in. Zelfs nog 1 gastje voorbijgestoken samen. Wegens goed gevoel probeerde ik af en toe te versnellen om Herman het moeilijk te maken, hij bleef echter aanklampen....taai taai, maar vooral leuk om zo nog eens een wedstrijd te beleven. De laatste 500m nam Herman volle bak de kop richting finisch voor eigen volk en club Walo, ik bleef op 3m hangen en geraakte er niet meer voorbij, geen schande op 3 sec. En nu in de +50 reeks als derde.....bij de +40 zou ik eerste geweest zijn.... we worden dus misschien nog sneller :-)

 

Sonja had Sara moeten lossen na een te snelle eerste ronde in ongeveer 22'30" met als gevolg zuurstofgebrek en steken in het middenrif en bijhorend verval maar toch een sterke 46'09" tweede beste 10 km ooit en nog maar eens een parcoursrecord (4x) voor haar dit jaar, weer een bewijs van haar beresterke voorjaar.

Uitslag

23 4 2017 Antwerp 10 miles

De 8° deelname voor Sonja.... maar sneller doen dan vorig jaar zou moeilijk worden. Dat zou de perfecte vergelijking worden van de tijd aangezien dat deze 10 mijl sinds de lichte parcourswijziging vorig jaar ong. 200m te kort is. (afstandmeten.nl en tijdenvergelijk van sommige atleten o.a. Sonja en atletenbegeleider op haar werk UZA S.P.O.R.T.S.)

1967-2017

Tevens dus mijn 50é verjaardag vieren zou het helemaal speciaal maken. De tussentijden op mijn hand geschreven waren gebaseerd op 1u15'. Haaswerk voor mij dus. Enkel was Sonja plots onzeker aangezien ze de dag ervoor met onschuldig iets te heffen pijn in haar rug had gevoeld, dat was nog steeds aanwezig, toch maar even op zoek naar een massagetafel een half uurtje voor de start.
Bij het tentje van Think Pink hadden we een ostheopate te pakken die Sonja even onder handen nam en al bevestigde dat het niet zo erg was. Terug meer hoop dus.

 

Het blijft een bangelijke wedstrijd die je zelfs vergeet te doen afzien door de mensenmassa waar je mee loopt, evenals de hagen supporters op Meir, Linkeroever, kaaien, leien enz.....

 We stonden lekker vooraan bij de eerste 2000 van wave 1, zodoende geen zigzag lopen de eerste km.

 

Na de eerste lichte helling aan de snelwegoprit lieten we ons op de beats van de DJ in de Kennedytunnel bollen. Daarna de beklimming 2 waar Sonja vorig jaar een klein dipje had, nu niet en minder tegenwind richting Justitiepaleis, 2é korte tunnel aldaar. Ik had al opgemerkt dat we elke km steeds rond de 20 sec onder het schema zaten, benieuwd of ze kon volhouden. Ikzelf had steeds een onzeker gevoel over haar (rug? even gekreun?)

Bovengekomen aan het justitiepaleis, waar er een mensenmassa niet te beschrijven stond, kreeg Sonja toch haar gekende vleugeltjes.... op naar de halfwegtijd langs de Schelde... 37'17" x 2 zou dus een parcoursbesttijd van 1u14'34" opleveren, wetende dat de tweede wedstrijdhelft sneller is als je de vorm en de kms in de benen hebt. Even zwoegen over de tramsporen naar de Sint-Katelijnevest en zodoende de Meir opdraaien in de haag van mensen... steeds kriebels hier met alweer een DJ die Lykke Li speelde met I follow rivers.....klikken maar en luister mee :-) en terug op nieuwe pagina de blog openen.

 Ondertussen hadden de zussen en schoonbroers, ma en pa (bijna 80) en petekind Zara zicht al klaargezet aan het einde van de konijnepijp. Via de app wist Sandra dat we voor op schema zaten.


Wij dus inmiddels aan de 13km voor de ingang van de laatste hindernis juist na 1 uur lopen. De manier waarop Sonja het tempo in de afdaling aangaf was snel... zeer snel, recupereren volgens haar, vooral niet overgalopperen dacht ik. Juist voor het laagste punt even gas terugnemen en drinken en ontspannen. Op naar The eye of the tiger, de uitgang zeg maar. Ze blijven vooruitstuwen want er was een supertijd mogelijk indien ze geen verzwakking zou krijgen.

 

 

 

 Op de plaats waar onze familiesups stonden moesten we nog 800m lopen, even gaf ik haar tijd om te bekomen maar achter de laatste bocht zou ze moeten volharden tot aan de finish. Ondertussen had ik al vele verjaardagswensen naar mn hoofd geslingerd gekregen ni normaal, wat een belevenis.

 

 
De laatste rechte lijn was echt afzien op karakter, ik mocht ze niet laten vertragen, ze zou er geen spijt van krijgen dacht ik toen al. De honderden meters duurden daar voor haar langer dan de voorgaande 15km maar ze bleef verbazen.... ze is aan een zeer sterk jaar bezig, bewijs de vele parcoursrecords die ze telkens neerzet. Nu lichtjes de rem op....

                    1u13'58" parcoursrecord en 53 sec sneller dan 2016

Finishfilmpje

                                                               10é dame +45 van 783
                                                         133é van 7915 dames totaal

2534é van bijna 24000 deelnemers  Uitslag

 

Zussen Sandra en Linda bedankt voor de filmpjes/foto's