zaterdag 20 oktober 2018

14 10 2018 Marathon linkeroever

Een najaarsmarathon, door Luc zijn shiftwerk konden we niet naar Etten Leur, de Linkeroevermarathon was de logische vervanger zo vlakbij huis. We wisten wel dat het een stevig parcours was (kasseien, bos, los plagezand).



Maar dat het 25°C en een stevige zuiderwind ging worden hadden we niet in de hand. Geen tijddoelstelling dus.
Veel bekend volk zo dicht bij huis als support kon dit tellen waarvoor dank aan allen.
Zenuwachtig wachten aan de start in een al warme zon om 12u, het zou er niet op beteren, Sonja nog twijfel om te plassen zo juist voor de start, geen tijd meer....


De eerste ronde van 4 ging zeer vlot, het bos, kasseien en het losse zandstrand waren al zodoende verkend (zwaar). Aan het open vlakke galgeweel stond een strakke zuidenwind. De eerste finishpassage zat er vlug op.

 
Weer over dezelfde zware passage in het bos, langs het plaasjcafee en over de bochtige kasseistrook.
Het liet zich toch al voelen voor de tweede maal. Sonja had wel toch een plasstop moeten doen in het bos, ze was blij dat ze even kon bekomen, geen goed teken dus zo vroeg al na 15km.
 
 
Weer aan het galgeweel, strakke wind en Sonja haar tempo stokte... en het werd steeds warmer ook. Ik voelde me verplicht om eens te polsen bij haar, ze was beetje misselijk... brr ni goe dus. Ik liet ze even doen maar na 2 km nogmaals mijn vraag of ze het nog zag zitten ze moest maar afwachten aan elke finishdoortocht....weinig reactie.
Het beterde echt niet en ik zag het in haar plaats niet zitten, zeker met die vele kms nog voor de boeg.
Ik vroeg of ze niet beter zou stoppen (beetje ongerust), dat had ze niet verwacht en de moed zakte in haar schoentjes, ik voelde me schuldig maar had het beste voor haar besloten.


Zodoende liep ik alleen verder en ging Sonja stoppen aan de volgende doortocht. Ik moest nu zeker mijn tempo niet te hard omhoog jagen. Op de derde zandstrook was het niet simpel, het was meer strompelen. Aan het galgeweel met de wind in de rug keiwarm, ik was blij dat Sonja dit niet meer moest meemaken. Veel te warm voor een marathon ook voor mij, mijn lichaam had last met de vochtopname waardoor ik kleine tekenen van spierkrampen kreeg.

Ik dacht, als ik nu eens stop aan de derde doortocht, troost voor Sonja :-) Het had geen nut vond ik om mijn lichaam verder te belasten met de crossen in het achterhoofd. Vandaag, een week later nu ik dit schrijf na de cross in Wommelgem, ben ik blij dat ik dat gedaan heb, het ging vlotjes.

Sonja heeft een lastig mentaal weekje gehad, sonde van dat weer, de grote oorzaak.... wordt vervolgd...



zondag 16 september 2018

16 09 2018 Weekend La Roche (+training)




Familieweekend in ons marathonschema dwz ook hier trainen.

Onze 30km hadden we donderdag al gedaan dus "slechts" 2 trainingen van 11,6km telkens met een beetje klimwerk.





Op voorhand een toertje uitgestippeld van 5,8km x2. Prachtig maar fris weer 8u s'morgens.


 
Terug naar het vakantiehuis om daarna te ontbijten en een dagje te ontspannen met klimwerk op de heuvel en de burcht, slenteren door de stadjes en uiteraard de terrasjes om de vochtreserves en vitamine B aan te vullen :-)

maandag 27 augustus 2018

26 08 2018 Kruibeke polderloop 11,6km

Normaal hadden we de halve marathon van Heist o/d Berg gelopen vandaag als marathontraining, er was echter ook de Polderloop vlakbij op ons trainingsparcours in Kruibeke. We zouden dan wel om aan ons km-aantal te geraken daarna nog eens 12km trainen/uitlopen.


Na een zware volumetrainingsweek ging ik toch voluit gaan, Sonja zou het aanzien na de start. Bekende (snelle) gezichten aan de start, o.a.Tom Engelen, Herman D'hondt.  De start was direct bergaf het polderveld in de eerste km, beetje cross dus om daarna langs de Schelde op het bochtige jaagpad met tegenwind naar Bazel het keerpunt te lopen.

De enige rustdag deze week, dezelfde polder ingetrokken om het nieuwe fototoestel met zoomlens te testen
Herman was onhoudbaar vandaag, wijselijk deed ik geen moeite om aan te pikken, de kloof was trouwens vlug gemaakt, 56 jaar en zo vlammen man man respect.

Hemiksem aan de overkant
Ikzelf zat in een mooie groep van 5 met jongere kerels en deed lang het kopwerk in de wind, gelukkig kwam er aflossing, Andy Slock was de enige die besefte dat even overnemen welgekomen was. Aan het veer in Bazel (naar Hemiksem) doken we de dijk af richting Bazel, terug op kop ik met mindere invloed van de wind.

Bijna aan het keerpunt door 1 van de mooiste stukjes polder


Op de dijk grindweg nog 4km
Richting finish terug met meewind na de helling naar de hoge dijk op het grindpad 4,5km nog te "gaan". Een eerste versnelling van één van de mannen deed het groepje kreunen. Dat was te hard naar mijn gevoel en inderdaad, hij begaf. En de volgende deed zijn poging, deze was wel gemeend, ik deed wat ik kon maar moest 20m laten, de rest allemaal gelost enkel Andy op korte afstand nog.






Het was wachten op de finishboog in het zicht, ik voelde wel dat ik het tempo kon houden, het ging hard over de putten en keien van de dijk. De 20m voor me bleef hetzelfde, Andy echter voelde ik naderen, alles gegeven en ik kon hem in de zeer lange spurt 1 sec achter me houden. Alles er uitgehaald wat er vandaag in zat en dat was top....15,16km/u gemiddelde, 7e plaats. Ik was zelfs op 26 sec van Tom Engelen gekomen, een vroegere jongere concurrent in m'n snelle jaren :-)

Sonja was ook verrast door de zware polderstart, maar op de macadam kwam ze er door, ze liep tweede dame al was ze zich er niet van bewust. De slotkms op de grindweg was haar ding niet dat is geweten. toch kwam ze verdomd zeer dicht op de eerste dame terwijl ze dat in feite niet doorhad. 20sec kwam ze te kort dus toch een mooie podiumplaats.




Wachten op de prijsuitreiking met een cola'tje suikers, thuisgekomen begonnen aan de 12km training.
 
Ons 2km loslopen, 11,6km wedstrijd en 12km training = bijna 26km dagtotaal, doel bereikt.

Uitslag