22 04 2019 Paasjogging Olmen

Een klassieker waar we graag terugkomen in de stille kempen..... maar vooral warme kempen dit jaar 25°C. Normaal gingen we de 20km meedoen maar door de warmte en het vooruitzicht voor Antwerpen 10 miles deden we 1 rondje minder 15,6km om juist te zijn.

 
 
 
 


Zoon Stephen met vrouwtje Liesbeth en onze kleinzonen Gilles en Vince gingen ook mee. Stephen ging voor de 11,7km.

Het moest dus een training worden aangezien Sonja de warmte beetje schuwt om te lopen alhoewel het met de jaren betert.



De eerste km in 4'45" te vlug dus ook al temperde ik Sonja in de start, toch moeilijk om met de massa te vertrekken. Het waren rare omstandigheden, een stevige wind waar het opboksen was, in de meewind was het dan weer enorm warm. Sponzen in april, ze deden deugd.

 

Stephen die na aankomst van zijn 3 ronden toegaf dat hij toch wel afgezien had. Ik probeerde ondertussen voor onze laatste ronde Sonja af te koelen met bekertjes water.

Blijkbaar ging haar laatste ronde nog zeer vlotjes. In 't kopke zei ze achteraf, die warmte onderweg, die verdween een beetje toen ze alsmaar dichter kwam aan de finish. De tijd was niet zo belangrijk al was het verval daardoor niet zo groot.

Sonja was wel tweede dame, ik had gerust nog een toertje meer willen doen aangezien we naderden op de eerste dame van de 20km :-)

De pasta en pizza's calzone smaakten achteraf als etentje voor mijn 52° verjaardag in het restaurantje aan de start.

 

12km (11700m)

06 04 2019 Wachtebeke 10 mijl

Na 4 dagen platte rust en beterschap tijd om frisse lucht op te snuiven, mee fietsen tijdens Sonja haar wedstrijd. Ze had wel even geopperd om toch maar 10km te doen in Zandhoven zodat ik kon thuisblijven.
Nadat ik bevestigde dat ik echt wel wou rijden naar Wachtebeke gaf ze al snel toe. Meer kms beter naar de toekomst toe (ook al is die steeds onvoorspelbaar :-))

Het bos lag er wel wat woest bij na de voorjaarsstorm ll. Ook op de grindwegen nog veel takken en oneffenheden aanwezig. Sonja was redelijk goed gestart. Na 2km wachtte ik haar op om aan te pikken. Ze zat goed in haar ritme, kloeg wel over niet te soepele benen (20km 2 dagen geleden?)

Een dame van haar leeftijdscategorie met wie ze al paar x was gewisseld van plaats tijdens de wedstrijd liep de laatste 5 km voor haar. Sonja kwam zelfs dichter, aan de finish scheelde het amper 10m. Wel bleek dat Sonja haar nettotijd 3 sec vlugger was dan betreffende. Bijgevolg Sonja toch de eerste +50 dame onverwacht in 1u18'10" De vorm is dus stijgende, minuut vlugger dan in Wommelgem

Uitslag

Een DIK kruis over mijn solomarathon door...uit te zieken

In januari was ik al eens ziek geweest, zware verkoudheid, tegenwoordig zeggen ze dan uitzieken en 2 puffers. Sindsdien is die vervelende hoest nooit weg gegaan. Vandaar ging ik begin maart nog eens terug naar de dokter.... ik kreeg een grotere, zwaardere puffer zonder uit te zieken.

In het verslag van Wommelgem had ik al geschreven dat ik overmatig zweette tijdens de wedstrijd en dat body raar aanvoelde. En ik moest dan nog s'avonds de allerlaatste nacht op met een uitgeput lichaam. Maandag zou ik hele dag kunnen slapen plus dan nog dinsdagnacht.

Dinsdagmorgend opgestaan om te gaan werken.... helemaal niet ok of fris, toch maar tanden poetsen, misselijk, ook al is dat tegen mijn natuur ik zou terug naar de dokter moeten, dit was onverantwoord. Ik dus terug al kruipend over onze glazen trap naar mn bed. De laatste trede is er echter iets fout gegaan. Zoals je even kunt wegknikken als je moe bent, dat deed ik dus daar... los met mijn neus op die glazen rand. Ik ben dan nog in de slaapkamer gesukkeld waar het licht helemaal uitging.

Toen ik in bed lag besefte ik dat ik aan het bloeden was, alles vol bloed niet om aan te zien. Dinsdag dus naar de dokter, niets meer bijgekregen, uitzieken dus, toch wel bloed laten afnemen. Ik snakte naar antibiotica want ik wist dat er iets niet pluis was. Ondertussen voelde ik aan mijn rechterslaap dat die ook geraakt was tijdens dat voorval.

De dag daarna de resultaten en wat denkt u? Jawel antibiotica nodig joehoe, nu pas echt uitzieken na onnodig tijdverlies. De wielrenners moeten nog maar iets voelen en krijgen al direct antibiotica, dat had in mijn geval nu ook wel gemogen van in de beginne.

Marathon Visé wordt dan de halve samen met Sonja. een troost is dat de mooiste marathon nooit meer de mooiste zal zijn, ze lopen niet meer naar Maastricht als keerpunt maar 2 plaatselijke ronden :-(
Alle kracht is weg dus zeer rustig op krachten komen en dan mss eens trainen. Frusterend maar het risico van de lange marathontrainingen.