2020

Terug even nieuw leven inblazen in onze blog. Het crossseizoen is alweer op zijn einde aan het lopen. Na ziekte in Dubai kom ik er terug door. Volop aan het trainen voor Wommelgem 10 mijl.
Zodoende nog een paar crossen meepakken om snelheid en weerstand te kweken.

Sonja is inmiddels noodgedwongen in rust paar maanden. Kiné volgen voor botontsteking onderaan de buikspieren. Daardoor kan ze de marathon in Torhout niet mee doen. Ik wacht nog even om over mijn verdere marathonplannen te spreken. Eerst de 10 mijl wedstrijden afwerken. Ook de 10 miles van Antwerpen dus solo sinds lang.
Ik had liever met Sonja gelopen uiteraard....

29 12 2019 Nieuwkerken 10km

Ons reisje naar de Verenigde Emiraten en het ziek worden aldaar had gevolgen voor Luc. Terug opbouwen en deze koers als testje. Het kuchen was nog niet weg dus rustig starten samen met Stephen. Sonja ging meedoen als training.

Bij Luc was het beetje uitkijken naar Stephen hoe hij zijn koers ging indelen, na een lichte versnelling kon Stephen mooi aanpikken, klaar voor 3 gezamelijke toertjes met een mooi groepje, versnellen was (nog) niet aan de orde. Bij het ingaan van de laatste 4° ronde nam Stephen de kop en het groepje viel uit elkaar. Luc kon nog volgen tot de laatste km, Stephen had nog reserve en weg was hij, Luc kon de rest achter zich houden maar moedigde hem nog aan. Het moest er eens van komen, geklopt worden door de zoon, het is hem gegund dat zeker. Nu opbouwen naar het voorjaar met de 10 mijl-wedstrijden die op komst zijn. Tussendoor paar crossen.

 

En Sonja....zij kwam op een snel trainingstempo tevreden aan, buikspieren wel gevoelig nog steeds.

Bedankt aan Peter Fisher en Luc De Vocht voor de foto's   Uitslag

17 11 2019 Trail des Terrils Charleroi 11,6 km

Deze week na de Zandhovencross het rustig aan gedaan in functie van de trail van 11,6 km in Charleroi. Samen op "stap" met Liesbeth en Stephen.

De kortste afstand van de dag want het zou op zich al zwaar genoeg zijn? Ons vooral behoeden voor valpartijen. (remember Stephen op zijn laatste trail en ik op training in de Ardennen)

Ik dus met mijn zoon en zijn vrouw aan de start van een trail... uniek. Ik zou onderweg ook veel flashbacks krijgen van mijn "trail"verleden 20 jaar geleden. De kunst is op tijd de hartslag te laten dalen na of voor beklimmingen. Stephen bleef verrassend lang in mijn buurt. Na 2,5 km nog steeds op 7 sec achter mij, toen ik in mijn tempo zat kon ik langzaam afstand nemen.

De foto rechtsboven had ik al zien verschijnen maar dacht dat dat voor de langere afstanden zou zijn, toch niet dus, we moesten er na ongeveer 4km opkruipen. Tegen dat ik boven was begon Stephen onderaan aan de beklimming.. en weg was ik.

Zo kon ik meer en meer afstand nemen en ondertussen de top in bereik...gevaarlijk afdalen daarna, zelfs al schuivend op handen en voeten naar beneden soms...

Tenslotte kwamen we aan het kanaal, ik liep in zevende positie, Stephen achtste op 400m in de verte.
Ik dacht dat het ergste voorbij was maar we kregen nog 2 klauterpartijen waar we sterk gehinderd werden door lopers van de langere afstanden. Een halve pisteronde en een laatste trappenpartij en finishen in de sporthal als eerste +50 loper.... kicken. Stephen kwam 1min 50 sec achter mij op een mooie 8° plaats binnen. Enorm trots op hem en zijn vrouwtje.

Liesbeth nu, zij was iets te hevig gestart waardoor ze de eerste 5 km als eerste dame liep, ze wist het. Het podium halen was haar doel. Enkel 2 dames konden haar nog bijhalen, gelukt voor de tweede maal op rij op het podium als derde dame in een trail.

 

Allen zeer tevreden en zonder kleerscheuren aangekomen op een 7°, 8° en 25° plaats van totaal 158 finishers in deze mooie omgeving. Op de terugweg krachten opgedaan met iets Italiaans.