01 03 20 Kruibeke Halve marathon

Onverwachts een nr te pakken gekregen van een loper die een skiongeval had gehad en er van af moest. Ik was toch van plan om 21 km te trainen in functie van de 10 mijl-wedstrijden die er aankomen zodoende. Veel bekenden aan de start (buurman Kevin, kamp Waes Zeger, Peter van op de camping vroeger, Herman, Jessica, Sandra, Francois enz..) hopen dat het een beetje droog zou blijven, dat de wind zou gaan liggen zou een  droom zijn helaas. Veel off-road en grindpaden, gelukkig ook snelle stukken. Revaliderende Sonja zou met de MTB me volgen.

 

Na een korte grindstrook de slijkerige grasberm van de dijk naar beneden en beetje verder het veld in.
De wind liet zich echt gelden, zowel in tegen als in meewind. Het groepje waar ik even bij zat moest ik wijselijk laten gaan. Zij zouden beetje verder Herman D'hondt oppikken, hij kon wel mee, klasbak op zijn 58.

 

Na de start liep ik ongeveer 13°.... iets te gek vreesde ik. En inderdaad halfweg raapten er een paar me op, eigen tempo blijven lopen dacht ik. Herman was al niet meer te bespeuren,.. Herman als je dit leest, ik blijf het zeggen, Goe bezig !!!

Ondertussen zat ik al op de terugweg met meewind die het tempo beetje ondersteunde na het keerpunt in Rupelmonde. De slijkstroken die we af en toe door moesten maakten het dan weer zwaar.

 

 

Een wedstrijd op mijn wekelijks trainingsparcours (buiten de slijkstroken) wel leuk, ondertussen naderde ik Bazel. Dan wist ik dat we terug richting Schelde moesten om de slotkilometers aan te vangen.

 

 

Als je in Kruibeke en omstreken over de watervallen van de polder spreekt weten ze waaraan en waaraf. Dit is namelijk de sluis die bij hoog of springtij de polders doet onderlopen alsof die nog niet sappig genoeg zijn, we hebben het mogen ondervinden. Voor mij was dat het teken van de laatste km.

 

 

Echt spurten zat er niet meer in, ook al was er nog eentje die mij in de laatste km voorbij stak. 5 plaatsen had ik moeten prijsgeven. Een mooie 18° plaats van 530 aankomsten. De tijd door de omstandigheden aanvaardbaar, geen andere keuze :-)

Met Herman D'hondt

Met de Zeger van kamp Waes

 Herman was al 6min voor mij aangekomen pfff ni te vatten op 58 jaar, ik zie het mij nooit doen.
Op de foto dus. Ook Zeger van kamp Waes liep mee na de start gegeven te hebben. Hij was wel paar minuten na mij aangekomen. Met de proeven van kamp Waes zou ik hem echter nooit kunnen kloppen alhoewel ik wel ooit mijn legerdienst gedaan heb... 35 jaar geleden. Sympathieke pé.

Foto's: Chris Hofkens en vrouwtje Sonja waarvoor dank

Uitslag

TVoost filmpje

15 02 20 Cross Nieuwkerken

Door de aanwezigheid van de  vaste Walo-fotograaf nog eens een verslagje van een cross.
De zachte temperatuur  van 13°C maakt voor mij een wintercross altijd aangenamer. Na het verkennen van het parcours had ik wel stevige twijfels, de schuine kant aan de waterkant waar de veldrijders steeds over rijden, daar "mochten" wij ook op lopen. Als je dan een rug hebt zoals de mijne die niet te veel uit balans mag komen om averij te vermijden.... ik had echt even zin om huiswaarts te gaan trainen ook al was ik juist ingeschreven. Voorzichtiger lopen dan maar, een doorgedreven training, ik wou mijn trainingsarbeid niet op het spel zetten.

Na de mislukte pistoolknal zonder lawaai was ik als enigste die hier op reageerde, terugdraaien dus en op de echte knal wachten, voorzichtiger lopen???

Een goed gevoel had ik niet echt, zeker die eerste ronde moest alles nog loskomen in mijn lichaam ook al had ik goed losgelopen. De verdere toertjes kwam ik op tempo, concurrentie was uiteraard al lang gaan vliegen, 3 voorgangers had ik nog kunnen bijhalen die normaal, met alle respect, altijd achter mij zijn. Opdracht volbracht en komende week weer 5 trainingskes kms afmalen.

Uitslag

Marc Van Hove... dank voor de foto's !

2020

Terug even nieuw leven inblazen in onze blog. Het crossseizoen is alweer op zijn einde aan het lopen. Na ziekte in Dubai kom ik er terug door. Volop aan het trainen voor Wommelgem 10 mijl.
Zodoende nog een paar crossen meepakken om snelheid en weerstand te kweken.

Sonja is inmiddels noodgedwongen in rust paar maanden. Kiné volgen voor botontsteking onderaan de buikspieren. Daardoor kan ze de marathon in Torhout niet mee doen. Ik wacht nog even om over mijn verdere marathonplannen te spreken. Eerst de 10 mijl wedstrijden afwerken. Ook de 10 miles van Antwerpen dus solo sinds lang.
Ik had liever met Sonja gelopen uiteraard....