23 09 2017 Laatste 24u voor de finish

De laatste week was er eentje van loslopen 10km, 6km, rust, 6km, rust en rust, afstandjes die de moeite niet zijn en waar we met opgespaarde energie moesten stoppen telkens, dat is ook de bedoeling hé. We werden er uiteraard ambetant en onzeker van. Sonja begint plots vanalles te voelen waardoor ik weer gefronste wenkbrauwen trek.... dit hoort er gewoon bij, rust roest nu éénmaal.

 

De laatste dag gebruiken we om alle voorbereidingen te treffen en te relaxen om eens een ander woord te gebruiken hihi. Feit is, ik ga geladen zijn morgen, Sonja moet zich niets aantrekken van bevoorrading, tempo ga ik "proberen" te regelen, de gulden middenweg tussen te traag en te snel... blame it on me dus.

 

Ik ben zoals vroeger steeds zooooo zenuwachtig voor een marathon, ook al blijf ik bij Sonja nu. Vroeger was het zelfs zo dat ik te veel energie door de wc jaagde als je begrijpt wat ik bedoel, op het einde nam ik zelfs een imodium om dit te voorkomen. Het laatste heb je nodig op het einde naar het schijnt. :-).

 

Sonja daarentegen heel de week zeer rustig, te rustig zelfs naar mijn zin, gelukkig hielden ook haar collega's op haar S.P.O.R.T.S werkafdeling haar allert deze week met allerhande tips die ze dan thuis van mij ook al eens te horen kreeg. Iedereen leeft mee.

Maar vandaag dus, de eerste gezonde signalen bij Sonja dat ze morgen haar marathondebuut gaat maken. Kriebels zijn er eindelijk. De pannekoeken voor morgen ontbijt heb ik zojuist gebakken, straks nog een pasta kip, bananen gehaald, tijdsschema ligt klaar dat ik nog op mijn hand moet schrijven, compeed voorradig enz...

 

Die van de halve liggen al klaar.

Ik sluit hier af want het wordt te lang, als je de marathon ooit al gedaan hebt weet je wat ik bedoel... kriebels en popelen om aan de start te staan, benen willen lopen, morgen rond km32 waarschijnlijk niet meer, daar ligt de uitdaging....

 

Oh ja bij de start zal het om 11u30 ongeveer 16°C zijn opklimmend naar 21°C bij de finish. Liever dit dan koud en regen... en nu stop ik toch maar met bloggen.

10 09 2017 Voorlaatste week marathon

Ook al is het nog maar zondag, van de  derdelaatste week,toch begin ik al te bloggen. Vandaag hebben we de laatste lange marathontraining gedaan van 29km. Toertje 17km Bazel polder en toertje 12km als afsluiter. De bedoeling was om nog eens zeer diep te gaan om het marathongevoel te benaderen. Het probleem van de "Sonjablein" heb ik kunnen oplossen vandaag, compeed plakker met daar een stukje uitgeknipt waar de bleinzone onderaan haar voet dan in zou komen, zodoende geen druk op die plaats dacht ik maar op de sterkere omringde huidzone... met succes geen problemen.

Op de stroken met tegenwind zag Sonja op het einde beetje af, all in the mind zei ik en na een kleine recuperatie legden we de pees er terug op om dat marathonafzien te ervaren. Het waren de laatste kms in feite lange intervallen tussen de gellekes door. Zodoende was km 28 de snelste in een tempo van 11,7km/u en dit na 27km een zeer goed teken. Zeker met een 32km op dinsdag in de benen. Onze snelste lange, en vooral, laatste lange training zit er op met een zeer positief gevoel. Donderdag snelle 20km, normaal gezien makkie.

Nu iets anders... voor de marathontrainingen hebben we dus bij Sonja haar sportcollega's, op UZA, beide een looptest/hartslag gedaan. Ik ook omdat Sonja dat wel wou aangezien ik dit nog nooit heb laten doen. Aangezien ik in rust ook soms een overslag heb (hart dat even klopje overslaagt) had ik dit ook gemeld. Uit de testen bleek er niet direct een probleem. 2 weken daarna echter lieten ze Sonja weten dat ik toch nog maar eens een hartbelastingstest nu op de fiets moest doen. (loopschokken zouden sondes misschien beïnvloed hebben). Ook daar kwam er niet een probleem boven enkel kreeg ik de hartslag niet hoger dan 160, beentjes verzuurden wel op het einde met grootste weerstand. Wel zou de sportarts het eens voorleggen bij de cardioloog om zeker te zijn.

Voorbeeld van een scan met contrastvloeistof

Nu komt het, nog maar eens voor de zekerheid moet ik een scan laten nemen van het hart ook met contrastvloeistof enz...aangezien ik nog zoveel wil blijven sporten. In het "ergste" geval zou een vernauwing de oorzaak kunnen zijn van die overslagen (aangeboren hoge cholestorol), anders gewoon aangeboren zonder probleem. Uiteraard doe ik die test maar na de marathon want kontrastvloeistof in het lichaam kan rare dingen doen aangezien ons Pa'ke daar ooit eens goed ziek van was. Benieuwd... maar eerst Sonja haar marathon begeleiden.

Volgend weekend een bezoekje aan neef en nichtje in Genève, daar doen we ook een klein losloopje van 11km, al uitgestippeld, met op de achtergrond de bergen... van de Alpen veronderstel ik? :-)

06 09 2017 Week 3....

In week 4 ....
was het hoogtepunt de 27km-training. Dit was er eentje met horten en stoten, Sonja haar blein speelde haar parten, een halve compeed bevestigd maar dat was geen goed idee. Na 20km kon ze de pijn niet meer harden, tomtom even gepauzeerd en die compeed verwijderd aangezien deze opgerold was en een groter drukpunt vormde. De laatste 7 km toonde ze karakter om thuis te geraken. Het weekend daarop zou relatief rustig blijven qua kms, sparen voor dinsdag 32km. Zaterdags 12km loslopen en zondags een snelle 14km.

Week 3 dus ....

maandagrust had wonderen gedaan, goed uitgerust naar Wevelgem voor de 32km-test op het parcours. Weer redelijk warm 24°C maar geen zon, een licht windje en een beetje zenuwachtig.
Sonja zou starten zonder bescherming voor de blein maar wel met de nodige plakkers en compeed op zak. Ik was goed geladen met gelletjes en drank.




Rechts de startstrook, over de brug het heuvelachtig rondje.

Na de start begonnen we dus aan het eerste heuvelachtige toertje van 5 km voorbij de brug over de Leie. Het gaat daar direct licht omhoog waardoor je niet te vlug start, goed voor op 24/9. Vlakke marathon? .... niet echt.

 

Afdalen naar Leie (1°ronde), klimmen 2° ronde.

Na 3km daalden we vlotjes af naar de Leie, via de brug naar de overkant terug. Sonja voelde zich toch onzeker en we beslisten om de tomtom nog even te pauzeren om nu een volledige compeed te bevestigen onderaan haar voet. Beterschap toen we terug op gang kwamen.

In de chillmodus liepen we zo naar Kortrijk via de fameuze wandelbrug (zie vorig verslag). Het lusje op zich in Kortrijk langs de kaaien is niet zo lang. Mooi uitzicht langs de torentjes op het einde (zie foto).

De broeltorens in Kortrijk

Het is echter de wijk na deze lus, die lichtjes vals plat omhoog gaat, die wel zwaar kan worden in de marathon wanneer we hier voor de 2°maal voorbijkomen rond km 33. Maar dat was niet voor vandaag.

 

Het voordeel van voorgaande stijging is dat je om terug naar de Leie te lopen niet meer moet klimmen maar lichtjes afdaalt via één van de vele bruggen. Zodoende terug op weg voor het tweede kleine rondje van in het begin maar tegenovergestelde richting nu. Als dit achter de rug was liepen we nog eens een stuk richting Kortrijk om op tijd terug te draaien om aan 32km te geraken. Al bij al liep het goed met Sonja, enkel de zon ging het ons nog een beetje zwaar maken. Het was vooral op karakter de laatste kms afhaspelen, marathongevoel dat Sonja voor het eerst ontdekte in onze voorbereiding.

 

Na een terrasje in Kortrijk, om eens iets anders te drinken dan sportdrank, huiswaarts met zere beentjes. Bad in, ook al zeggen sommigen dat dat niet goed is kan toch deugd doen :-)

 

Razende honger en potje pasta gemaakt als afsluiter.

 

 

Nu the day after weinig hinder van de beentjes, goed teken. Deze week zondag nog een 28km trainen als laatste lange training. De 20km van de week daarna op donderdag rekenen we niet meer als lang :-)