20 07 2018 St-Margriete 10 mijl

Alweer een wedstrijd in het meetjesland op een vrijdagavond, Sonja te laat van werk dus alleen op schok. 

Ik had deze wedstrijd toch als doel gesteld 2 weken geleden, beetje voor getraind dus.

Vlakke polders met lange rechte stukken, maar ook grindstroken en voor de finish gras en grijze losse steentjes waar we over moesten maakten het toch niet zo simpel voor een 10 mijl.

2 ronden, eentje van een 10km en eentje van 6km, we moesten bij de eerste doortocht zelfs door de feesttent lopen, ambiance aldaar. Iets vlugger gestart dan anders omdat de vorm er toch stillekesaan moest zijn om die vlugge start te kunnen opvangen.

Die eerste ronde liep ik al vlug samen met een enkeling die de 10km deed, daardoor strak tempo, voor zijn finish aan de tent had hij moeten lossen, ik dus de tent in op volle snelheid, in de waan dat ik daar een bocht van 90° moest maken voor de laatste 6km, bleek dat er eentje van 180° rechtsomkeer dus, juist op gras en ik tegen de vlakte voor het hele tentpubliek, nog nooit zo vlug rechtgestaan :-) en op weg voor de eenzame laatste kms, eerst over het grasveld met alweer een 180° bocht, iets voorzichtiger nu.

Nu zou blijken of ik het tempo alleen zou volhouden om een "goede" 10 mijl tijd te hebben. Zelfs geen richtpunt voor me dus het was op karakter. De laatste km weer die rotte loopstrook over grijze losse keitjes die ze soms op een oprit leggen, wreed ambetant.
Maar de tent lonkte en een leuke aankomst met veel volk die al aan het after-running bezig waren.

 

1u04'47" mijn tijd, 2°+50 de eerste voorlopig ongenaakbaar maar zeer tevreden en sinds lang nog eens een fatsoenlijke 10 mijl gelopen.

Foto's Tim Verbeke

Uitslag

04 07 2018 Watervliet 13,09km

Normaal gingen we vorig weekend de 10 miles van Waasmunster lopen, de warme temperatuur, het zware parcours en het hoge inschrijvingsgeld (14€ pp) hielden ons wijselijk thuis om dan wel te trainen.

We wisten dat we s'woensdags een avondmidweekwedstrijd gingen lopen in het koelere Watervliet, dat hielp ook.

Ik ging nog eens met de lichtere wedstrijdschoenen lopen, kuitkousen nodig dus, wel nog eens in los loopbroekje, geen zicht maar lekker koel proberen te "vlammen" :-) Sonja ging mee omdat ik ging, tevens training die we anders toch moesten doen.

De invloed van de frisse zeewind in Breskens liet zich voelen, aangenaam loopweer dus, zeker de startkm in de schaduw van de typische polderdreef.

Aan de start bleek dat we 1 grote ronde moesten lopen, rode pijlen volgen Sonja :-) de andere afstanden zouden hun eigen splitsing volgen. Zodoende na 1km zicht op de concurrentie, ik liep zeker bij de top 10. Een groepje van 3 in het vizier nadat ik al vlug een enkeling voorbij was gegaan. Het duurde lang eer ik de aansluiting had omdat één van die jonge gasten er inmiddels op zijn eentje vandoor was gegaan. De andere 2 moesten me lossen na 2km kopwerk van mij. Na 7km, wind tegen en licht vals plat kreeg ik het even lastig, zelfs 1 van die gasten achter me kwam terug aansluiten en ging zelfs vlot voorbij mij. Het was wel een goede drive om te blijven tempo lopen, daardoor haalde ik wel de vroege vluchter in dus geen plaats verloren.

In de verte was de kerk te zien alwaar de finish lag, mikpunt dus, enkele lopers van de 9km probeerden aan te klampen, eentje zelfs tot op de meet die ik in een spurtje achter me hield. De zesde plaats tussen jongere kerels kon ik zeer mee leven ! Tweede +50 en een tempo van 14,85km/u, ik maak vorderingen.

Sonja haar verhaal, niet echt de drive aan de start om er in te vliegen. Toch kreeg ze ook een groep in het vizier na haar losloopkilometers. Ze kreeg de aansluiting en na een tijdje verbrokkelde deze groep ACHTER haar. Eén man moest ze laten gaan, geen schande. De dame die tweede zou eindigen heeft ze lange tijd in het vizier gehad maar bleek onhoudbaar, ik wachtte haar op aan de finish en dacht dat ze top 3 liep. De eerste dame had ik echter gemist zodat Sonja vierde, juist naast het podium eindigde, het kan niet elke week feest zijn.

Een terrasje achteraf en onze prijs: dju weeral een grote fles bier Augustijn, een zak snoep en elk een groot grof BROOD (???) grappig, de bakker en de brouwer de sponsors veronderstel ik.

 

Uitslag

 

Foto's Tim Verbeke waarvoor dank

24 06 2018 Kallo 10km (+300m)

We wilden terug in het ritme komen van de wedstrijden vandaar dat ook deze wedstrijd stond gepland. Ook al had ik dan 2 nachtjes gedaan, toch met een suf kopje daarheen. En als het dan nog voor een goed doel is des te beter. (stofwisselingsziekte). Er waren zelfs wedstrijden voor handbikers/rolstoelatleten.

 

https://www.facebook.com/marc.boenne/videos/10214019171448250/?q=boksrun%202018

 

Met de groeten van rode duivel Dries Mertens

 

De verkoudheden ten huize van blijven hardnekkig, bij mij een allergische, bij Sonja een "gewone" :-) maar lopen kon geen kwaad.
2 rondjes door de polder met lange stukken en een stevige wind, meewind warm, tegenwind doorbijten. Weer gingen we elk onze eigen kans wagen om wie weet op het podium te geraken.

Voor Sonja zat dat er in, ikzelf zette het al uit mijn hoofd bij het zien van enkele tegenstrevers.
Ronny Wagenaer van de Walo, dan nog een triathleet uit Mechelen, en een loper van Runnerslab, vandaar mijn twijfels.

 

Geen gekke dingen bij de start voor mij, vast tempo dat wel. Ronny moest echter al na 400m de strijd staken toen ik zag dat hij naar zijn kuit greep (mij bekend). De triathleet met nog een jonge kerel waren niet te houden. Een viertal voor me hield ik wel in het vizier incluis mister runnerslab.

Na 1km kwam ik op mijn tempo bij dit viertal, waarom inhouden dacht ik en ik nam de kop.
Zo bleven ze tot aan de eerste doortocht in mijn zog. Ontspannen lopen was mijn "taktiek" en na een tijdje hoorde ik niets meer achter mij, ze waren één voor één gelost... ik liep miljaar nog eens voor een podiumplaats en dat gaf moed, de nachtshift.... vergeten.

Zo liep ik vlot naar de finish met een grote bres op de vierde. Top 3 en op podium.




Weg in de verte, concurrenten achter me gehouden

 Ik hoorde nu de speaker zeggen of bij de dames Sonja Kerremans haar voorsprong nog had kunnen houden, ze liep dus als eerste dame...leuk.

 



Soepel kwam ze onder applaus binnen tussen de heren als first lady. Het was zelfs haar eerste keer dat ze de eerste dame overall was van een wedstrijd. Het moest er eens van komen. Als je dan weer hoort achteraf dat ze weer even verkeerd gelopen was... ze moet het leren alleen lopen :-)

 

 


Zodoende mocht Sonja op het hoogste schavotje, beetje later ik als derde heer ook. Een ruim prijzenpakket beide in een zeer mooie organisatie.

 Huiswaarts dan omdat we nog naar onze maandelijkse jive-avond gingen op het eilandje, ik moest wel van daar rechtstreeks naar mijn werk tegen 22u voor mijn derde nachtje van de 7 maar daarna wel een weekje vakantie :-)

Vanaf september terug elke laatste zondag van de maand...party !!!

Uitslag

Met dank aan de organisatie voor de vele mooie foto's !!!