11 08 2014 Beklimming Mont Ventoux (Start Bedoin)

Met onze reis naar Zuid Frankrijk hadden we al een paar plannen op zak betreft bezienswaardigheden. Tussen haakjes hadden we ook de Mont Ventoux aangeduid aangezien we daar een huis hadden gehuurd op amper 50 km. Naargelang we onze eindbestemming bereikten in Uchaux zagen we regelmatig in de verte de top liggen wat ons kriebels deed krijgen. We zouden hem opfietsen één van de komende dagen.


3 mogelijke beklimmingen,  Sault, Malaucène of Bedoin,..... van "gemakkelijk" naar moeilijk, als we hem dan toch gingen aanvallen, de zwaarste kant langs Bedoin dus waar regelmatig de Tour De France passeert.
Luc had me eerst wel in de waan gelaten dat je af en toe kan bekomen op de vlakkere stukken, dit bleek echter minder waar,geen meter vlak vanaf de start:-)

Na de eerste "vrij" gemakkelijke kms (4 à 5%) begonnen de zweetdruppels, ni normaal, te stromen, geen afkoeling en lekker weertje waren de oorzaak. Zeker bij onze enige bevoorradingsstop waren we al kletsnat na 7km.
Gelukkig zaten we nog een tijdje in de bomenzone waar de schaduw welgekomen was, maar het klimmen bleef steil. Luc reed af en toe voor me uit om foto's te kunnen nemen en zodoende eens zijn eigen tempo aan te vatten om me terug in te halen, een duwtje was het sein dat hij terug aangepikt had. En zo gingen de kms al zwoegend voorbij en werden de bossen dunner en dunner, teken dat we al op een mooie hoogte zaten. We werden af en toe ingehaald maar staken ook verschillende fietsers voorbij, hierdoor wisten we dat we een goede basisconditie hadden van het lopen. Toch was regelmatig drinken de boodschap om onze reserves niet te diep te moeten aantasten.
Terwijl we de laatste bomen achter ons lieten kwamen we aan de befaamde chalet waar de gemakkelijkste beklimming uit Saul samenkomt met die van Bedoin. Hier haakte Luc even af om foto's te nemen van de zijkant van de beklimming.

Ondertussen zwoegde ik verder in m'n eentje... en na één van de bochten braken de emoties bij me los bij het zien van de beruchte toren van de top van deze immense berg. Gelukkig was ik nog alleen maar toen Luc terug aansloot kreeg hij ook dezelfde intense emoties, vermoeidheid, bijna voldane sportkriebels, moeilijk te verwoorden dit gevoel.

Toen de eerste fotografen opdoken
wisten we dat we aan de laatste loodzware km bezig waren aan  11% stijgingspercentage.



Doorbijten..... de wind, de afgelegde 21 klimkilometers en de top in zicht. De laatste scherpe bocht en we finishten in een nettotijd van 2.5u. Toch wel zeer tevreden met dit tempo van mezelf. Hierboven namen we een verdiende rustpauze met de nodige foto's.

De grote vrees van mezelf voor de afdaling viel best mee, na enkele kms van 50km/u ging het vlotjes naar 60km/u tegen de koude wind in. Hoe verder we daalden hoe warmer het werd. Bij het naderen van Bedoin trokken we onze windvestjes uit. Na het inleveren van de fietsen konden we niet weerstaan aan een zalig terrasje, voldaan en gezelligheid troef.

ONVERGETELIJK !!!!!

 

03 08 2014 Fietsdodentocht

In het voorjaar hadden we plannen gesmeed om bij mooi weer eens de 100 km fietsdodentocht in Bornem mee te doen, de tegenhanger dus voor de maffe wandeldodentocht. En ja hoor, deze week lieten de weergoden al uitschijnen dat het 25° en zonnig ging zijn. Na mn licht stijve benen van de triathlon van de dag ervoor nu dus 100 km fietsen samen met vrouwtje Sonja, tevens haar vuurdoop op deze afstand. De 2 km losrijden van onze geparkeerde auto naar de start was een opwarmertje want het was toch nog frisjes zo vroeg. Na onze inschrijving konden we er aan beginnen. Bedoeling was om tot halfweg al zeker te blijven fietsen om onze lunch te nemen bij de controlepost in Eizeringen. We zaten de eerste 20 km in een ideaal groepje wat bevorderlijk was voor de spieren los te gooien (vooral de mijne).

 Om geen risico's te nemen hebben we ons eigen tempo na een tijdje opgelegd want de bedoeling was vooral ontspannen. Stilaan kwamen de eerste hellingkjes waar ik van Sonja me niet moest inhouden, op de topjes wachtte ik dan op haar alhoewel dat nooit lang duurde.



Halfweg konden we op een voetbalveld gaan relaxen en zalig picknickken plus bevoorraden met Aquarius en banaantjes enz...

Na ons vertrek alhier lieten we de laatste heuveltjes achter ons en was ons doel de Brouwerij Palm in Steenhuffel, 15km voor de finish. Hier was een gezellige drukte en vanaf toen wist Sonja dat ze ook palm lustte (bij warm dorstig fietsweer tenminste). De laatste kms bleven goed gaan voor Sonja, we beseften dat je met loopfysiek en minimale fietstraining (werk) geen bang moet hebben van een 100km. Zeker als we velen heigend en kermend sommige hellingen zagen oprijden, ja zelfs stappen. Onze teller gaf 109km aan toen we aan onze auto kwamen na een terrasje aan de finish. Zalige dag en voor we het weten hebben we er weer een serieuze hobby bij.... lange toertochten met de fiets.

02 08 2014 Triathlon De Bres 400m/20km/4km

Ondertussen  mijn 5° deelname aan één van de mooiere 1/8 triathlons. Fantastisch weer en voor éénmaal eens geen regen op deze datum, vooral voor gevaarlijke slippers op de wandelbrug over het kanaal was dit belangrijk.

De laatste jaren moeten de +40 reeks laatst starten van heel de bende (270 finishers). Het voordeel is minder gewoel in het water, het nadeel kleinere groepen om te fietsen wat minder is voor de fietstijd.

Voor de wedstrijd had ik Leentje Leysen ook gezien voor haar eerste deelname.
Nadat alle reeksen vertrokken waren was het onze beurt om in het warme water te springen voor het startschot. De eerste rij meed ik liever zodat ik zonder opgejaag direct m'n eigen tempo kon zwemmen. Het ging opmerkelijk vlot zonder borrels of hinder van anderen, gevolg beste tijd ooit hier gezwommen (1 min sneller), daar moet je dan 47 jaar voor geworden zijn.

Bij de wissel ging het ook vlug waarna ik voorbij de balk kon beginnen fietsen en eerst mn bril en badmuts aan Sonja gaf. De eerste km waren we met 2 maar later zag ik dat er een groepje van 3 op komst was, interessant om even te wachten en aan te pikken. We werden ook voorbij gestoken door iemand die een bangelijk tempo ontwikkelde zodat niemand in zijn wiel durfde (kon?) meeschuiven. Het teamwerk van ons groepje was uitermate sterk zodat we de tweede ronde toch die man terug bijhaalden, ideale tempomaker dacht ik direct, zijn aflossingsbeurten waren tegen 40km/u, terwijl wij 38km/u kort konden aanhouden als het aan ons was om de kop te doen.

De 2° passage op de voetgangersbrug en zo naar de 2° wissel voor het lopen. Van in het begin soepele loopbenen en alsmaar inhalen. Het gaf me moed omdat niemand mij naderde of voorbij stak. Seniors die 10 min voor mij gestart waren en dames (5min voor mij) haalde ik eveneens in. Op het einde kon ik nog 2 masters concurrenten achter me laten en finishte ik 50° in totaal en 7° van 74 masters. Zeer tevreden met een wedstrijd waar ik praktisch niet heb afgezien. Leentje viel juist naast het podium met een 4° plaats bij de dames en 81° totaal. 

Leentje Leysen

Uitslag