28 07 2019 Time out

Mijn eeuwige probleem met de Haglundenkel en de laatste maanden problemen met de knie (ontsteking die ik ooit nog al eens gehad heb) dwingen me om even de riem er volledig af te halen. Mesotherapie waar ik ooit al door geholpen werd in de praktijk van Dr Goossens zal het moeten oplossen. De pijn in de enkel gaan ze ook op dezelfde wijze proberen te verlichten. Blijven lopen zou kunnen maar Dr Spans zei dat het dan een processie van Echternach zou worden qua genezing. Wel blijven fietsen naar het werk op een licht verzetje. De vele kms vanaf april al zijn de dader.

Normaal wou ik de marathon solo lopen in Wevelgem (Leiemarathon) maar na Visé gaat deze 2°poging ook niet door. Het zou ook afwachten zijn wat het weer ging worden in september. Gelukkig is er ook oktober marathonmaand bij uitstek. Etten Leur moet het worden om eindelijk nog eens solo ene te kunnen lopen. Nu even doorbijten en rusten... hate it.

Sonja ligt ook stil wegens intense tandheelkundige ingreep, dit jaar geen marathon meer voor haar. Wel kan ze zo hopelijk haar buikspieren laten genezen. Het hoort er bij als sporter helaas.

21 07 2019 Grembergen 16,6km Dender-en Scheldejogging

En toch weer een koerske meepakken aangezien Grembergen maar een half uurtje rijden was. Hier zou ook een apart klassement/podium zijn voor +50 en afgaande op de uitslag vorig jaar zou dit ook moeten lukken. Redelijk wat bekenden onder andere good old Francois Wauters...even mee op de foto.

24°C ...profiteren dus alvorens de hittegolf die op komst was van 37°C. Op de Dender -en Scheldedijken vooral. Het ging toch zwaar worden betreft temperatuur. Gezamenlijk starten van alle afstanden dus laten gaan die snelle bende.

 

Na 5km liep ik al alleen met in de verte voor mij Christophe De Grande....concurrent van vele jaren terug en wie steeds een goede waardemeter was. Na de lange grindweg op de lage Scheldedijk had ik hem te pakken. Met Christophe weet je, dat wordt ieder over toer kop nemen. 4 jaar geleden was hij nog Oostvlaams kampioen halve marathon +40, wel enkele jaren jonger dan mij dus.

Zodoende kwamen we aan de finish samen door voor de tweede identieke ronde. De zon kwam meer en meer tevoorschijn, hot dus zo 15u30 u op de middag.

 

Nadat ik kop gedaan had deed hij zijn werk, dit ging soms iets te vlug voor mij maar ik kon steeds terug aanpikken.

 

 Het was zo een dag waar ik alle waterbekers over m'n kopke goot, nood aan verfrissing. Sonja reed weer mee met de fiets zoals vorige week, nu op iets betere wegen :-) Achteraf zei ze dat ze mooie foto's had met de schapen...ik had geen enkel schaap opgemerkt...kun je denken waar mijn focus lag.

Alvorens op de lange grindweg te komen nam ik nog eens de kop over omdat dat mijn ding wel is. Daar had mijn concurrent het moeilijk... dacht ik.

 








Gelukkig op weg naar de dijk en de eindkms nog een verfrissingspost, daar had ik het ff moeilijk en wou even temporiseren, Christophe dacht daar anders over en kwam direct in zijn tempo... ik liet begaan noodgedwongen. Warm kopke...

 

 

Na te recupereren kwam ik terug op tempo maar bleef op 50m hangen. Solo dus de laatste km in om na de afdaling van de dijk aan te komen op het voetbalveld als 13° totaal maar helaas 4° +50, het was een zeer sterk deelnemersveld tov vorig jaar (alle 3 voor mij eveneens van 1967). Mijn tijd 1u09' was normaal gezien de afstand 16,6km en de omstandigheden. Alweer voldaan en een frisse Orvelo gedronken, de witte weliswaar, de Triple en de bruine waren te gevaarlijk met dit weer :-)

 

 

 

Uitslag

13 07 2019 Opwijk 1/2 marathon trail

Kwestie van mijn kms te onderhouden had ik deze wedstrijd Droeshout stadrun gevonden ergens op 1 van de loopkalenders. What's in a name......het zou wel 80% onverhard zijn en licht heuvelend met weinig tot geen stad :-). Vroeger had ik eind jaren 90 in de Ardennen aan de Challenge Delhalle meegedaan, een loopcriterium met verschillende lopen in de natuur op lange afstand (10mijl....halve marathon). Tegenwoordig noemen ze dat een trail.


Opwijk, prachtige natuur

Voorzichtige doel was 1u30' omdat ik het parcours nog niet kon inschatten. Nadat we gestart waren en het eerste veld indoken besefte ik al, dit ging moeilijk worden.

Keiharde, oneffen leemgrond met gras en putten die je niet zag, kwam daarbij nog eens het onverwachts neig hellende parcours, wel prachtig, ook door een oerbos waar het slingerend afdalen was. Eén toer van de 10mijl en eentje van 5km om af te sluiten, doseren vooral.

Halfweg de 10 mijl riepen ze me toe dat ik in 15°positie liep, met de verwachting dat daar nog een paar 10 mijl-lopers tussen zaten. Sonja die noodgedwongen 6 maanden kalmer aan moet gaan doen (tandeningreep) en zodoende haar overbelaste buikspieren kan laten herstellen ging met de mountainbike proberen te volgen.
Dat was niet simpel want op bepaalde plaatsen moest ik door van die poortjes stoppen en stappen (om het vee af te schermen van de weiden). Daar ging Sonja nooit doorgeraken met haar fiets.


Via de raad van de seingevers kon ze me toch blijven volgen via binnenwegen om af en toe een foto te maken, me voorzien van drank en te supporteren, nice. Nadat ik een leeftijdsgenoot kon voorbijsteken en achter me laten liep ik al vlug alleen op het zware parcours van de 16km.

Op de zeldzame verharde stroken was het zaak om te recupereren. En zo kwam ik aan de finish door in 1u08' op de 10 mijl, echter nog een rondje van 5km... Ondertussen wist ik dat ik in de top 10 zat rond plaats 8 op de halve marathon.

 Dat rondje van 5km was iets minder onverhard maar in het begin wel heavy, een strook van 2km steeds maar klimmen weliswaar met meewind dus warm en geen afkoeling. Hier echt moeten doorbijten met het gedacht daarna afkoeling van de wind en aflopend terug in de velden.

Toch moest ik nog 1 plaatsje afgeven aan een iets jongere loper, geen schande vond ik. Al vlug zag ik in de verte de kerk van Droeshout (gehuchtje van Opwijk) waar de finish lag. Veel lopers die ik dubbelde... nog van de 10 mijl of halve marathon gaven me vleugels om de laatste km af te haspelen onder een warme zon. De marathonkms waren nog aanwezig, echter mijn pijnlijke Haglundenkel zou zich de dag daarna wel laten gelden met de zware belasting van vandaag.

1u31"10" was men tijd met een 9°plaats op 56 totaal maar wel eerste +50 waar ik wel trots op was tussen dat jongere geweld voor mij. (oudste 14 jaar jonger..)


Uitslag  Bedankt vrouwtje voor de foto's en de morele ondersteuning :-)