zondag 12 april 2015

11 04 2015 Wolvenjogging - 10 mijl Wachtebeke


Vorig jaar hadden we deze wedstrijd ontdekt en dit was zo goed meegevallen dat we ze in 2015 al lang hadden aangestipt. Aangezien Luc zijn zesde vroegeshift gedaan had ging hij bij mij blijven, training voor hem dus. We hadden niet veel tijd om er te geraken, Luc einde werk om 14u en starten om 15u, kwartiertje op tijd gearriveerd. Voor mezelf was dit een mooi "testje" en tevens doorgedreven training. De vorm was uiteraard niet zoals vorig jaar wegens knie en latere opbouw kms. Dus de tijd was bijkomstig.


Het weer was niet zoals vorig jaar, veel wind en een aprilse gril/bui in de eerste grote ronde. Luc liet weten achteraf dat zijn handen bevroren waren na het aanlooprondje (3km) en de eerste grote ronde, gelukkig was het daarna beter. Luc hield ter info de km-tijden in het oog, 5 min/km was de richttijd ongeveer. In de eerste grote ronde was er een dame redelijk snel voorbij ons gelopen, bleek dat zij ook de 10 miles deed want tegelijkertijd liepen de 5 km en de 9 km ook met ons samen de eerste ronde. Bij het ingaan van de tweede grote ronde (nog 6.5km) liep ze toch wel 400m voor ons uit. Onbegonnen werk dus om die nog in te halen... dachten we. De laatste 4 km naderden we meer en meer op de concurrente, Luc geloofde er nog in en ikzelf kreeg ook meer moed om het ondenkbare toch te realiseren, ze inhalen. De laatste 2 km hadden we ze te pakken, erop en erover wat ons vleugels gaf. De dame in kwestie kreeg een klop van jewelste, ze moest zelfs stappen. Zo zie je maar, indeling van een wedstrijd en je eigen kunnen kennen zeer belangrijk :-)
De finishkilometer ging soepel en ontspannen met een tevreden eindtijd van 1u 19' 36". De dag erna voelde ik in de loslooptraining van 6 km dat het toch wel een mooi tempo was geweest. Zaterdag Mechelen 10 km, Luc voor zijn eigen tijd, ik nog een snelle "training" als laatste aanzet naar ONZE Antwerp 10 miles.... zenuwkes zullen aanwezig zijn. Maar de knie houdt stand !!!! :-)



maandag 6 april 2015

04 04 2015 Kastelenloop Zandhoven

Mijn eerste doel op deze kastelenloop (eindelijk een juiste 10 km) was ten eerste "normaal" starten om mijn motor niet direct op te blazen. Frederik Lesdanon was de ideale parameter daarvoor :-)



Herkenbaar: Herman Dhondt, Tom De Meyer, Pascal Geerts, Tommy Kinders, Luc Van Laenen, Dries Van Dijck...

Toch was de start snel genoeg maar beoogde zag ik voor me lopen dus no problem dan maar?
Vanaf dat we de grote baan overgelopen waren kon de strijd beginnen, Fred moest ik laten gaan maar ik bevond me in sterk gezelschap, Pascal, Luc Van Laenen, Eddy Oomen en good old Peter Declerck.



Een mooie groep waar Pascal en ik vooral het kopwerk deden tot aan het kanaal. Toen begon de uitdunning, Pascal maande iedereen aan om ook wat kopwerk te doen buiten ons 2, Luc V L nam even over maar dat was in een iets te snel tempo waardoor hij het al vlug voor bekeken hield en terug in ons zog plaatsnam. Zelf dan maar het werk doen doordat mn benen zeer soepel en krachtig aanvoelden. 18'25" halfweg maar de tweede helft was voorzien van modderstroken doorheen de bossen waardoor het moeilijk zou zijn om binnen de 37 min te finishen.

De tweede helft heb ik heel de wedstrijd kopwerk gedaan en zodoende kwam Frederik terug in het vizier nadat we Tom De Meyer (debuut na kwetsuur) al hadden ingelopen na zijn te vlugge start.
Mijn relatief kalme start zorgde nu voor het perfecte wedstrijdeinde, bij het opdraaien op de piste was ons groepje uit elkaar geslagen, 6 sec kwam ik te kort op Fred, 3 sec boven de 37 min.... eindelijk nog eens een sterke wedstijd gelopen. s'Avonds op FB een berichtje van Pascal: "thanks voor het kopwerk" ik heb hier dus niet gelogen :-)


Vrouwtje Sonja, week na week kms aan het opslagen, kon haar ook eens testen. Enkel singletje of niet was de "discussie vooraf, mijn raad toch gevolgd :-) Kalm starten jawel, en de vertrouwde concurrentes (cross) na enkele kms al achter zich laten.


Iets langere afstand is bijna steeds in haar voordeel tegenover het snellere crosswerk. Maar ook hier dus op het laatst crossstroken waardoor ze het moeilijker kreeg. Toch weer een mooie tijd onder de 48 min, dit moet moed geven. ook al hamert ze al een tijdje om langere afstanden te trainen. Dat gaan we deze week dus doen doordat haar knie alles mooi doorstaat. Zaterdag 10 miles wedstrijd (training?) op het prachtige natuurdomein in Wachtebeke. Ik blijf bij haar !

Uitslag






zaterdag 4 april 2015

28 03 2015 Schoten 10 km


Het wegseizoen is begonnen dankzij deze 9.75 km (volgens afstandmeten.nl) in en rondom het park van Schoten. We gingen beide de 10 km doen. Inmiddels heeft de mri van Sonja haar knie de oorzaak van haar pijn aan het licht gebracht. Ze heeft een geruptureerde bakerse cyste (zie foto), gescheurde dus waardoor het vocht uitstralingen geeft aan haar knieomgeving. Behandeling: geen.... oorzaak: algemene belasting... oplossing: onstekingsremmers en de cyste kan vanzelf verdwijnen (vorige jaren haar andere knie). Het ondergaan dus :-(


Uniek beide op foto ondanks onze eigen start !
Voor zover de medische verklaringen. Wegens de terrasaanleg ten huize voelde ik overal mn spierstijfheid, dus meedoen belangrijker. En toch startte ik veel te vlug, als je 1 toer lang in het zog van Herman Dhondt blijft lopen en je weet dat hij te vlug voor je is... stom. Dus ipv een opbouwende koers werd het een koersverval dat nooit leuk is. De tijd viel nog mee maar het was geen juiste 10 k dus !

Uitslag


Jorn Van Damme, overall winnaar
Sonja haar conditie staat in vergelijking met vorig jaar nog niet op punt (cyste) en zo voelde ze de wedstrijd ook aan. Maar aangezien ik ze bij mijn aankomst in de verre verte pas zag lopen, tegenover 2 jaar geleden waar ik ze bijna gedubbeld had, was het toch zo slecht niet. Haar tijd verraste haar wel in de waan van een juiste 10km echter. Vandaag een klassieker alweer, de kastelenloop in Zandhoven. Een juiste test daar van onze vorm (mits normale start liefst). Op moment van dit schrijven lukken mn vrouwtje haar trainingen al met een beter gevoel.... oef, blij voor haar.


Toch wel diep gegaan